Home » THOUGHTS » Ο Ελύτης, Ο Πλάτωνας και η Στιγμή
03
Apr
Comments Off on Ο Ελύτης, Ο Πλάτωνας και η Στιγμή

Ο Ελύτης, Ο Πλάτωνας και η Στιγμή

Pruned,  oil on canvas, 120x220cm (Phoenix series)

Το φως για ‘μένα είναι η ζωοποιός δύναμη όλης της ζωγραφικής. Μα όταν μιλάμε για το φως το αληθινό, εκείνο του ήλιου, το μυαλό πάει αμέσως στην αποτύπωση της στιγμής. Της εφήμερης και ανεπανάληπτης εντύπωσης των πραγμάτων καθώς λούζονται με χρώματα που μόνο ο ήλιος κάνει να υπάρχουν. Μόνο ο ήλιος και η όραση, και τα πράγματα Είναι. Για μια φευγαλέα στιγμή. Πριν αλλάξει το φως, πριν σβήσει μια σκιά, πριν αποστραφεί ένα βλέμμα.

Το ζωγράφο ο Πλάτωνας καταδίκασε για απάτη. Ως μιμητή φευγαλέων εντυπώσεων, πραγμάτων που δεν υπάρχουν. Εντυπώσεων μιας μόνο όψης, χωρίς δυνατότητα κίνησης, χωρίς υπόσταση στο χρόνο. Και θα είχε δίκαιο αν ήταν αυτό που κάνει ο ζωγράφος. Είναι όμως αυτό η ζωγραφική; Είναι η στιγμή που πραγματώνει το φως της ζωγραφικής η ίδια στιγμή που γράφει το φως στον καθρέφτη;

Όλα τα μεγάλα έργα αποδεικνύουν πως όχι. Δεν ήξερα πώς να το πω αυτό που κάνει ένα μεγάλο έργο ζωγραφικής όχι να «εμφανίζεται» αλλά να «εκτυλίσσεται» μπροστά μου.

Βρήκα τα λόγια στα λόγια του Ποιητή:

 

Ὅτι μπόρεσα ν᾿ ἀποχτήσω μία ζωὴ ἀπὸ πράξεις ὁρατὲς γιὰ ὅλους, ἑπομένως νὰ κερδίσω τὴν ἴδια μου διαφάνεια, τὸ χρωστῶ σ᾿ ἕνα εἶδος εἰδικοῦ θάρρους ποὺ μοῦ ῾δωκεν ἡ Ποίηση: νὰ γίνομαι ἄνεμος γιὰ τὸ χαρταετὸ καὶ χαρταετὸς γιὰ τὸν ἄνεμο, ἀκόμη καὶ ὅταν οὐρανὸς δὲν ὑπάρχει.

Δὲν παίζω μὲ τὰ λόγια. Μιλῶ γιὰ τὴν κίνηση ποὺ ἀνακαλύπτει κανεὶς νὰ σημειώνεται μέσα στὴ «στιγμή» ὅταν καταφέρει νὰ τὴν ἀνοίξει καὶ νὰ τῆς δώσει διάρκεια.

(Οδυσσέας Ελύτης, απόσπασμα από το Μικρός Ναυτίλος)

 

Η ζωγραφική είναι ποίηση σιωπώσα, η δε ποίηση είναι ζωγραφική λαλούσα. Σιμωνίδης ο Κείος (556 π.Χ.-469 π.Χ.)

Comments are closed.

© 2012 MARIA XAGORARI